திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி, 2012

கதம்ப மாலையாக 10 வது நாள் ...

2012-02-04T10:09:00.001-08:00

9வது திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சியின் 10 வது நாள் மேடை நிகழ்வு ஒரு கதம்ப மாலையைப்போல அமைந்தது ஆசிரியர் பாலு அனைவரையும் வரவேற்றார். நிகழ்வுக்கு ஆர்.ஏ ஏஜென்சீஸ் உரிமையாளர் ஜெயபால் தலைமையேற்றார். மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் புத்தகப்பித்தர்களே எனத்தொடங்கிய தனது உரையில், மேடையில் இருந்து பார்க்கையில் கண்காட்சி அரங்கம், கோவிலைப்போலவும், மேடை, பிரகாரம் போலவும், மேடையில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் புத்தக பக்தர்கள் போலவும் தெரிவதாக குறிப்பிட்டார். கலை இலக்கியம் படித்தவர்களே புரட்சி நடத்தியிருப்பதையும், இலக்கியத்தில் கூட, வெண்பா இலக்கணத்தை உடைத்து குறள் வெண்பா என்கிற புரட்சியினால்தான் நமக்கு திருக்குறள் கிடைத்தது என்பதையும், நவீன கால மேலாண்மை படிப்புகளில் கூட “மாற்றி யோசி” என்கிற முழக்கம் முகிழ்ந்து வருவதையும், குறிப்பிட்டார்.

புத்தகங்களைப்பொறுத்தவரை மகிழ்ச்சியைத் தருவன நெகிழ்ச்சியைத் தருவன மனமாற்றத்தைத் தருவன என மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கலாம் என்றும் அவைகளைத்தேடிப் பிடித்து படிக்க வேண்டும் என்றும் எந்தவொரு சமுதாயப்புரட்சியும் மாற்றம் என்கிற விதையில் இருந்தே தொடங்குகிறது என்றும் உயிருள்ளவரை வாசிக்க வேண்டும் என்று கூறி சிறப்புரையை நிறைவு செய்தார்.

வெற்றி மொட்டுக்கள்

புத்தகக்கண்காட்சியையொட்டி திருப்பூர் மட்டுமல்லாது, உடுமலை தாராபுரம் பல்லடம் பொங்கலூர் ஊத்துக்குளி என மாவட்டம் முழுதும் மாணவ மாணவியருக்கு கலை இலக்கிய திறனாய்வு போட்டிகள் ஓவியம் கட்டுரை கவிதை என 3 பிரிவுகளில் நடத்தப்பட்டன, மொத்தம் 10,000க்கும் மேற்பட்ட பங்கேற்று சாதனை படைத்த போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றோருக்கு ரொக்கப்பரிசும் நினைவுப்பரிசுகளும் பங்கேற்ற அனைவருக்கும் பாராட்டுச் சான்றிதழும் வழங்கப்பட்டன. மொத்தம் பரிசு பெற்ற 126 பேரில் 50 விழுக்காட்டை எட்டிப்பிடிக்கும் வகையில் 51 பேர் அரசுப் பள்ளிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது நெகிழ்வைத் தருவதாக அமைந்திருந்தது. அதிலும் குறிப்பாக ஊத்துக்குளி தாராபுரம் பொங்கலூர் பல்லடம் போன்ற ஊரகப்பகுதிகளில் தனியார் பள்ளிகளை விட அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள் வெற்றி பெற்றிருந்தது குறிப்பிடத் தகுந்ததாகும்.

கே.சி.எம் துரை, ராசி சிதம்பரம், தங்கவேல், நீலவேந்தன், குமார், பி.எஸ்.என்.எல் துணைப் பொது மேலாளர் ரத்தினசாமி ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர். கவின் மிகு கானகம் என்ற தலைப்பில் கோவை சதாசிவம் உரையாற்றினார்.

மக்கள் ஊடகவியலாளர் சிந்தனின் நன்றியுரையுடன் 10ம் நாள் நிகழ்வு நிறைவுற்றது. இப்போது சொல்லுங்கள் 10ம் நாள் நிகழ்வு கதம்ப மாலைதானே?

சிட்டுக்குருவி என்ன அத்தனை முக்கியமா? - சூழலியல் உரை ...

2012-02-04T10:07:00.000-08:00

கவின்மிகு கானகம் எனும் தலைப்பில் உரையாற்றிய கவிஞர் கோவை சதாசிவம் பங்கேற்ற அனைவரையும் ஏறத்தாழ ஒரு மணி நேரம் அடர்த்தியான காட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்றார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

புத்தகக் கண்காட்சியில் கானகம் காப்போம் கானுயிர் காப்போம் கண்காட்சியை பார்வையிட வந்திருந்த குழந்தைகளுடனான சொந்த அனுபவத்துடன் உரையைத் தொடங்கினார். புகைப்படக் கண்காட்சிக்கு வரும் குழந்தைகள் யானையின் படத்தையும் குருவியின் படத்தையும் பார்த்து படுகிற பரவசத்தை குரலில் கொண்டு வந்தார். குருவியைப் படத்தில் பார்க்கிற குழந்தைகள் நிஜத்தில் ஒன்று கேட்க, அதை தர இயலாது என்று தெரிந்தும் தருவதாக பொய் சொல்லி விட்டு குழந்தைகள் கேட்கிறார்கள் தங்கள் சிட்டுக்குருவி எங்கே என்று? என்ன பதில் சொல்லப் போகிறோம் என்று சமூகத்தை நோக்கி கேள்வி எழுப்பினார். சிட்டுக்குருவிகளுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு இரண்டுக்கும் பேசத்தெரியும் ஆனால் பொய் சொல்லத்தெரியாது. சிட்டுக்குருவிகளைப் பற்றி பேசும்போது பாரதியைத் தாண்டி பேச முடியாது. கவிஞன் பாரதி மகாகவி பாரதியாக மாறிய காலம் என்பது சோறு பொங்குவதற்காக குறியாப்பாக செல்லம்மா வாங்கி வைத்திருந்த அரிசியை இரண்டு கை நிறைய அள்ளி சிட்டுக்குருவிக்கு தின்னக்கொடுத்த காலத்தில்தான். சிட்டுக்குருவியை ஒத்த ராபின் என்றொரு பறவை அமெரிக்க தேசத்தில் இருந்தது. கடுமையான குளிர் வாட்டி வதைக்கிற 9 மாதங்களைக் கடந்து கோடை காலத்துக்காக மக்கள் காத்துக்கிடக்கிற வேளையில் ராபின் பறவை பாட ஆரம்பித்தால் கோடைக்காலம் ஆரம்பிக்க 10 நாட்களே இருக்கிறது என்று அர்த்தமாகும். ஆனால், 1961ம் ஆண்டு பூஞ்சைகளை ஒழிக்கிறேன் பேர்வழி என்ற பெயரில் நாடு முழுக்க டி டி டி என்ற பூச்சிக்கொல்லி மருந்தைத் தெளிக்க 1962ம் ஆண்டிலிருந்து கோடைக்காலத்துக்கு கட்டியம் கூறும் ராபின் பறவை இல்லாமலே போனது. இங்கே சிட்டுக்குருவிகளைக் கேட்கும் அதே குழந்தைப்பட்டாளம் தான் அங்கேயும் ராபின் பறவையைக் கேட்டது. இது போலத்தான் மொரீசியஸ் தீவில் தன் மக்களை ஆள வந்த போர்ச்சுகீசியர்களைக்கூட டோடோ என்ற பறவை வரவேற்றது. ஆனால் வேதனை என்னவென்றால் குருவியையும் உணவாகவே பார்த்த போர்ச்சுகீசியர்களை வழியனுப்ப டோடோ பறவைகள் இல்லை. இப்படித்தான் 1300 வகையான பறவைகளில் 159 வகையான பறவைகள் அருகி வருகிறது. யாருக்கும் பதில் சொல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, குழந்தைகள் கேட்கிறார்கள் சிட்டுக்குருவிகள் எங்கே? ராபின் எங்கே? டோடோ எங்கே? நியாயமாக அது அவர்களின் சொத்து. இதைப்போலத்தான் மலைகள். நமக்கு அருகில் இருக்கிற மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையை கடந்த ஆண்டு ஆய்வு செய்த வல்லுனர்கள் இந்த மலை1 செ.மீ வளருவதற்கு 1000 ஆண்டுகள் ஆயிருக்குமென்று, இன்னும் தெளிவாகவே ஆய்வு முடிவுகள் சொல்கிறது இது இமயத்தை விட மூத்த மலையென்று. கடந்த ஆண்டு வல்லுனர்கள் சொன்னதை நூறாண்டுகளுக்கு முன்பே முப்பாட்டன் சொன்னான் முதுமலையென்று. நதி மூலம் ரிஷிமூலம் பார்க்காதே என்று நதியின் வரலாற்றை சொல்லித்தராததால்தான் சாமியார் தலையில் பூவைக்கொட்டிவிட்டு நதியின் தலையில் நஞ்சைக்கொட்டுகிறான். மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள காடுகள் கடந்த 2009ம் ஆண்டு சர்வதேச அளவிலான பல்லுயிர் ஆண்டாக அறிவிக்கப்பட்டு பல்கலைக் கழகங்கள் அதற்கான நிதிகளை பெருமளவில் ஒதுக்கிய பின்னர் மாணவிகளை அழைத்துக்கொண்டு அடர் காட்டுக்குள் போன அனுபவம் நம்மையும் உடன் அழைத்துச் செல்வதாகவே தோன்றியது. காடுகளுக்குள் சென்று வருவதான அனுபவத்தை விவரிக்க விவரிக்க பிரமிப்பின் உச்சத்துக்கே அழைத்துச் சென்றார். கானகத்தின் பேருயிரான யானை காட்டை உருவாக்கி காத்து வருவதும், இன்னமுமே யானைகள் தாய்வழிச்சமூகமாக வாழ்ந்து வருவதும், 19 யானைகள் வரை கொண்ட ஒரு யானைக்குடும்பம் முதல், யானைகள் நின்று மேய்ந்தால் காடு அழிந்து விடும் என்பதால் நடந்து கொண்டே மேய்வதும், யானையின் சாணம் பட்டாம்பூச்சிகளுக்கு உணவையும் வெதுவெதுப்பையும் தருவதும், உயரமான மரங்களில் இருக்கிற கொப்புகளை உடைத்துப் போடுவது பின்னால் வருகிற மாடுகளுக்கும் மான்களுக்குமாக என்பதும், புதிய தகவல்களாக மட்டுமல்லாது, கானகத்திடம் மனிதர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடமாகவும் இருந்தது.

ஒரு மாப்பிள்ளை அழைப்புக்காக வேலூர் வந்த கேரளத்து யானை 30 மணி நேர பட்டினிக்குப் பிறகு பசியாறப்போன போதும் தன்னைத்தாக்கிய மின்சாரம் பாகனைத்தாக்கக் கூடாது என்பதற்காக பாகனைத்தள்ளி விட்டதும் பாகனைத்தள்ளி விட்டதற்காக பொதுமக்களிடம் அடிவாங்கியதும் ஐந்தறிவு யாருக்கு என்ற கேள்வியை ஏற்படுத்தியது. இதுபோலத்தான் தாய்லாந்தில் சுற்றுலாப்பயணிகளை அம்பாரியில் ஏற்றிக்கொண்ட வெள்ளையானைகள் வழக்கத்துக்கு மாறாக வேகமாக ஓடியதும் யானைக்கு என்ன ஆனது என்று தெரியவில்லை என்று ஏகடியம் பேசியவர்களுக்கும், யானை வேகமாக ஓடுவதால் தான் ஆபத்து என்று நினைத்த அம்பாரியில் இருந்தவர்களுக்கும் யானை ஓடிவந்த நின்ற இடம் வரை கடல் சுனாமியாக வந்தது தெரியாமல் போனது பண்பாடற்ற தொலைநோக்கற்ற மனிதர்களை காட்டுமிராண்டிகள் என்று சொல்பவர்கள் தங்கள் வார்த்தைப்பிரயோகங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய சிந்தனைக்கான புதிய செய்தியாகும்.

வெப்பமான இடங்களில் கூம்பு போலவும் குளிரான இடங்களில் குடை போலவும் புற்றுக்கட்டுகிற விஞ்ஞானி கரையான் வெப்பக்கடத்திகளைக்கொண்டு புற்றுக்கட்டியிருப்பதும், புற்றுக்கடியில் பூஞ்சைத்தோட்டங்களை உருவாக்குகிற கரையான்கள் பற்றிய தகவல்கள் சிந்தனையைக் கிளறிவிட்டன. மாமியாருக்குப் பயந்து மருமகள் கரையான் புற்றில் கொட்டிய நெல்லுச்சோறும் கோழிக்கறியும் தான் கரையான் புற்றுக்குப் பக்கத்தில் இருந்து வருகிற ஈசலும் காளானும் என்கிற பாட்டிகளின் செவிவழிக்கதைக்கும் கரையான் புற்றுக்கும், ஈசலுக்கும், காளானுக்கும் இருக்கிற அறிவியல் தொடர்புக்கும் முடிச்சுப்போட்டு சொன்ன செய்திகளும் சொன்ன முறையும் பார்வையாளர்களைக் கட்டிப்போட்டது என்றால் மிகையாகாது. மனிதனுக்கு 20 கோடி ஆண்டுகள் மூத்த உயிரினமான கரையானை வைத்து சிற்றியிரின் பேரியக்கம் என்கிற பல்கலைப் பாடங்களை மேடையில் நடத்தினார். மூத்த உயிரினமான கரையானுக்கும் மூத்த தாவரமான புல்லுக்கும் உள்ள தொடர்பை விளக்கி, புல்லினமான மூங்கில் காய்கிற இடத்தில் கரையான் புற்றுக்கட்டுவதைச்சொல்லி உலகில் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் இடையில் ஒரு அறுபடாத சங்கிலி இருப்பதையும், அந்த சங்கிலியை பூவுலகின் கடைசிக்குழந்தையான மனிதன் மட்டுமே அறுக்க முயற்சிப்பதையும் இத்தனையையும் செய்துவிட்டு, யானைகள் அட்டகாசம் என்று எழுதுகிற மனிதர்களின் அட்டகாசம் என்று எழுத யானைகளிடம் பத்திரிகை இல்லையே என்று கேட்ட கேள்வி நகைச்சுவையாக இருந்தாலும் கேள்வியின் உள்ள்டக்கம் மனசாட்சி உள்ளோரை தட்டி எழுப்புவதாகவே இருந்தது. பூமி உயிர்க்கோளம் என்ற பெயரை சும்மா பெறவில்லை. இரண்டுக்கு இரண்டடி உள்ள 4 சதுரடி கானகத்தில் மட்டும் 65 உயிரினங்கள் வாழ்வதால்தான் என்ற பல ஆண்டுகள் தேடிப்பிடித்த ஆய்வுகளை பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு நொடியில் சொல்லி விட்டுப்போனார். பருவநிலை மாற்றங்களை முன்னுணர்ந்த சிற்றுயிர்கள் நிறைந்திருக்கிற பூமிப்பந்தை காக்க வேண்டிய பெரும் பொறுப்பினை நினைவூட்டி, இத்தனைக்குப் பிறகும் நியூட்டன் நான் கடற்கரையில் விளையாடும் சிறுவன் என்று சொன்ன வரிகளோடு நான் ஒரு கானகக்கடலை கடற்கரையில் நின்று வேடிக்கை பார்க்கும் சிறுவன் என்று தன்னடக்கத்தோடு முடித்தார்.

கதம்ப மாலையாக 10 வது நாள் ...

2012-02-04T10:05:00.000-08:00

வெற்றி மொட்டுக்கள்

வாசிப்பு அனுபவம் : பால்யகால சகி

2012-02-03T04:02:00.000-08:00

பால்யகால சகி

பதிவு : முரளிகுமார் பத்மநாபன்

http://eniyoruvithiseivom.blogspot.com

இப்போதெல்லாம் எல்லோருமே நிறைய படிக்கிறோம். சிறுகதை, நாவல்கள், வாரப் பத்திரிக்கைகள், செய்தித்தாள், குறுஞ்செய்தி என இன்னும் நிறைய. ஆனால், அந்த எழுத்துக்கள் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் என்ன? சாலை விபத்தில் இரண்டு வயது குழந்தை உட்பட ஒரு குடும்பமே பலி! என செய்தித்தாள் படிக்கும்போது, ஒரு நகைச்சுவையைப் படிக்கும்போது, அழுவாச்சி காவியங்களை படிக்கும்போது, சிறுகதை, நாவல்கள், சுயசரிதைகளை படிக்கும்போது, சுயமுன்னேற்றக் கருத்துக்களைப் படிக்கும்போது என்ன மாதிரியான உணர்வு ஏற்படுகிறது, மனதில்? சட்டென அதை, அந்த செய்தி சொல்லும் கருத்தை, கதை காட்டும் பாதையை நோக்கி தொடர்ந்து பயணிக்க முடிகிறதா? போதையில் வாகனமோட்டிய இருவர் பலியென படிக்கும்போது, இனியெப்போதும் போதையில் வாகனம் ஓட்டுவதில்லை என்று முடிவெடுக்க முடியாததைப் போல கதைகளையும், கதை மாந்தர்களையும் கரம் பிடித்து நடக்க முடிவதில்லையே, ஏன்?

என் பார்வையில் இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு.

ஒன்று : நமக்கும் அந்த எழுத்துக்குமான நெருக்கம், மேலும், அது யாருக்கோ நடந்தது, நடக்கிறது, நடக்கும் என்கிற மாதிரியான ஒரு மனநிலை.

இரண்டு: அதை எழுதுபவர்கள் அதை வெறும் சேதியாக மட்டும் பார்ப்பது, போய்ச் சேர்ந்தால் போதும் என்கிற எண்ணமும், அதன் பிரதிபலன்களின் மீதான அவர்களை அக்கறையின்மையும் .

பொதுவாக எழுத்துக்களை இப்படி ஆராய முடிந்தாலும், கதைகளும், கதைசொல்லிகளும் அப்படியல்ல. தவளை இளவரசனும், கோடாரி தந்த தேவதைகளும் நிறைந்த கதைகள்தான் அதிகம் கேட்டிருக்கிறேன். அந்த கதை மாந்தர்கள் மிகவும் அந்நியமானவர்கள் தான். இருந்தாலும், அதிலுள்ள நீதியை எங்கள் மீது படிய வைக்க என் பாட்டி எடுத்த அக்கறையினால் தான், இன்னும் அந்த கதைகள் அப்படியே நிற்கிறது மனதில். என் பேரக் குழந்தைகளுக்குக் கூட மறக்காமல் சொல்லிட முடியும்.

எந்த மாதிரியான எழுத்துக்கள் இயல்பாக மனதிற்குள் ஓடுகிறது? எந்த மாதிரியான எழுத்துக்களை, திரும்பத் திரும்ப வாசிக்க முடிகிறது? எந்த மாதிரியான எழுத்துக்களோடு, இது நான் தான்! இது என்னைப் பற்றிய எழுத்துக்கள் தான்! என ஒத்துப்போக முடிகிறது அல்லது ஒப்பீடு செய்து கொள்ள முடிகிறது? எந்த மாதிரியான எழுத்துக்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை உள்ளது உள்ளபடியாக படம் பிடித்துக் காண்பிக்கிறது?

இந்த கேள்விக்கான பதில்கள் ஒவ்வொருவரின் ரசனைக்கும், வாழ்க்கைக்கும் ஏற்றபடி ஒவ்வொருவரின் பார்வையிலும் மாறுபடலாம். ஆனால், அந்த எழுத்துக்கள்தான் வெற்றி பெறுகிறது. அப்படி வெற்றி பெற்ற ஒரு எழுத்துத்தான் இந்த பால்யகால சகி,

நாவல் : பால்யகால சகி

ஆசிரியர் : வைக்கம் முகமது பஷீர் , தமிழில் : குளச்சல் மு. யூசுப்

பதிப்பகம் : காலச்சுவடு, விலை : ரூ.60/-

முதன் முதலாக இந்த நாவலை(?) என் மலையாள நண்பரின் மூலமாக தெரிந்து கொண்டேன். ஆனால் அது நான் மொழிபெயர்ப்பு எழுத்துக்களின் மீது கொண்டிருந்த ஒரு அயர்ச்சியின் காரணமாக அப்போது படிக்காமல் விட்டிருந்தேன். சமீபத்தில் தான் படித்தேன். அதன் பின்னரே புரிந்து கொள்ள முடிந்தது, வெறும் சோம்பல் காரணமாய் ஒரு நல்ல எழுத்தை ஒன்பது வருடங்களாய்ப் புறக்கணித்து வந்திருக்கிறேன், என்பதை. என் பார்வையில் நான் முன் சொன்ன இரண்டு காரணிகளும் இந்தக் கதையோடு பொருந்திப் போகிறது.

இதில் ஒரு அழகான காதல் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. கண்ணைக் கவரும் பட்டாம்பூச்சியின் கொடுமையான கூட்டு வாழ்க்கையைப் போல, கூடவே அதன் பின்புலன்களும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு இஸ்லாமிய சமுதாயத்தின் வாழ்வியல் முறை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. காலங்காலமாய் சொல்லிவரும் ஒரு சம்பிரதாயம் இயல்பாய் மீறப்பட்டிருக்கிறது. அதை அனைவரும் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லாமலேயே வாசிப்பில் கடந்து போக முடிவது தான் அந்த எழுத்தின் வெற்றியாய் நினைக்கிறேன்.

சுகறா, சிறுவயது முதலே ஒரு அடிமைப்பட்ட பெண்ணினத்தின் குறியீடாகவே வருகிறாள். தன்னை மகாராணியாக பாவிக்கக்கூடிய ஒரு மனிதனை கடவுளாகப் பார்க்கும் பழக்கமும் சரி, அவனுக்குப் பணிவிடைகள் செய்வதன் மூலம், தன் பிறவிப் பயனை அடைவதாய் நினைப்பது வரை, ஒரு சராசரி பெண்ணாகவே இருக்கிறாள். ஆனால், அதே சுகறா பின்னாளில் ஊருக்குத் திரும்பி வரும் மஜீதுவிடம் சரணடையும்போது, சராசரியான அடக்குமுறைகளுக்குட்பட்ட பெண் என்பதையும் தாண்டி, மனம் சொன்னபடி இயங்கத் தொடங்குகிறாள். என்றோ திரும்ப வரப்போகும் மஜீதுவிற்காக அவன் குடும்ப சுமையை தன்மீது போர்த்திக் கொண்டு, தன் பிரச்சனைகள் எதுவும் அவனுக்குத் தெரிந்து அவனை வருத்தப்படச் செய்துவிடக்கூடாது என்று அனைத்தையும் தனக்குள்ளேயே புதைத்து, இறந்தும் போகி்றாள்.

மஜீது, ஆணாதிக்கத்தின் வெளிப்பாடு. சிறுவயது முதலே தான் ஆண் என்பதாலேயே, முன்னால் நடப்பது முதல் தனக்கு ஒரு பிரச்சனை என்றவுடன் வேறு எதைப்பற்றியும் சிந்திக்காமல் வீட்டை விட்டு வெளியேறுவது வரை, அவனது ஆதிக்க உணர்வை வெளிப்படுத்துவதாகவே இருக்கிறது . ஆனால், அப்படிப்பட்ட ஒரு ஆண், சுகறா என்கிற ஒரு பெண்ணிற்காக மெழுகாய் கரையும் காரணம் அவள் மீதான அன்பு. அவனைப் பொறுத்தமட்டிலும், ஆண் என்றால் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்கிற அவன் சமூகக் கோட்பாடுகள், அவனுக்கு சொல்லிக் கொடுக்காமலேயே இயல்பாய் வருகிறது. ஆனால், அதையும் தாண்டி அவனை ஒரு நல்ல மனிதனாக சிந்திக்க வைப்பது சுகறாவின் தூய்மையான அன்பு.

இத்தனைக்கும் மஜீதும் சுகறாவும் எனக்கு மிகவும் அந்நியமானவர்களே. அவர்களின் வாழ்க்கை முறை எனக்கு சிறிதளவும் பரிச்சியமற்ற ஒன்றுதான். இருந்தாலும், அந்த எழுத்து என் கையைப்பிடித்து அவளோடு நடக்கச் செய்கிறது. மஜீது வீட்டை விட்டு வெளியேறும்போது, சுகறாவிற்காக மனம் துயரப்படுகிறது. ஊரிலிருந்து தொலைதூரத்திலிருக்கும் அந்த உணவகத்தில் பெரிய பெரிய பாத்திரங்களைத் துலக்கியபடி வீட்டை நினைத்துப் பார்க்கும் மஜீதோடு நம் மனமும் அவன் வீடு நோக்கியே பயணப்படுகிறது.

என்னால் இந்தக் கதையோடு மிகவும் ஒத்துப்போக முடிகிறது. என் வாழ்க்கையோடு பல இடங்களில் ஒப்பீடு செய்து கொள்ள முடிகிறது. தன் கூர்மையான நகங்களால், சிறிய தோல்விகளைக் கூட தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல் மஜீதை பிறாண்டிவிடும் சுகறாவை படிக்கும்போதெல்லாம் நாற்காலியை திருப்பிப் போட்டு அமர்ந்து, அதையே பஸ்ஸாக பாவித்து “டுர்ர்ர்.... டுர்ர்ர்ன்று” சப்தமிட்டுக்கொண்டிருந்த என் பால்யகாலமும், அந்த பஸ்ஸில் ஏற வந்து “பஸ் புல்லா இருக்கு, நாளைக்கு வா”ன்னு சொன்னதற்காக நகங்களால் கீறிவிட்ட செளமியாவும் ஞாபகத்திற்கு வருகிறார்கள். அவள் கீறிவைத்த தழும்புகளைத் தடவியபடியேதான் அடுத்த வரிகளுக்குள்ளாகவே பயணிக்கிறேன்.

ஒண்ணும் ஒண்ணும் சேந்தா எவ்வளவு? என்ற கேள்விக்கு தன் சிறிய மூளையை பெரிதாய்க் கசக்கி ”கொஞ்சம் பெரிய ஒண்ணு” என்று சொல்லும் மஜீது சக மாணவர்களால் ”கொஞ்சம் பெரிய ஒண்ணு” என்று கிண்டல் செய்யப்படுகிறான். பின், சுகறாவின் கவனிப்பும், அக்கறையும் அவனையும் ஒரு மரியாதைக்குரியவனாய் மாற்றுகிறது. ஆனால், பல சமயங்களில் மஜீது சுகறாவாலும் ”கொஞ்சம் பெரிய ஒண்ணு” என கிண்டலுக்குள்ளாகிறான். ஆனால், அந்த சந்தர்ப்பங்கள் எவ்வளவு அழகானவை! என அதை அனுபவித்தவர்களுக்கே புரியும்.

பள்ளிக்காலங்களில், சக மாணவர்களால் சுமாருக்கும் கீழே மதிக்கப்பட்டவன் தான் நானும், ஒருமுறை ஆங்கில பரிட்சையில் POLICY என்கிற தலைப்பில் சிறு கட்டுரை எழுதுமாறு கேட்டிருந்த கேள்விக்கு நான் எழுதிய கட்டுரை பின்னாளில் POLICY முரளி என்று அழைக்கப்படுமளவிற்கு பெயர் வாங்கித்தந்தது. ஏனெனில், நான் எழுதியது போலீஸ் பற்றி, ஏதோ கேட்டிருக்கிறார்களென நினைத்து காவல்துறை நமது நண்பன் என்பது மாதிரியான ஒரு கட்டுரை. ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் என பள்ளியே என்னை அப்படித்தான் கிண்டல் செய்தது, கலைசெல்வியைத் தவிர. அதன்பின், என் ஆங்கிலத்தில் அவள் காட்டிய அக்கறை தான் இன்று ஆங்கிலத்தில் நாவல்கள் படிக்குமளவிற்கு வந்து நிற்கிறது. ஆனால், செல்வியும் என்னைப் பல நேரங்களில் POLICY முரளி என்று கிண்டல் செய்திருக்கிறாள். ஆனால், எனக்கு எந்தக் கோபமும், அவமானமும் ஏற்படாத அழகான தருணங்களில்!

பால்ய காலங்களில் ஏற்படுகிற ஒரு பிரியம், நட்பாய் வளர்ந்து காதலாய் பரிணமிக்கக்கூடிய வாழ்வு பெற்றவர்கள், வரம் வாங்கியவர்கள். ஆனால், மஜீதும் சுகறாவும் அப்படிப்பட்ட ஒரு வரம் பெற்றும், சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை காரணமாய் அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியாதவர்களாய் வாழ்ந்து முடித்திருப்பது, மிகப்பெரிய துரதிஷ்டம்.

இப்படிக் கதையின் ஒவ்வொரு பக்கமும் வாழ்க்கையின் ஏதோவொரு நாட்களை, சந்தித்த மனிதர்களை நினைவுபடுத்தியே போகிறது. இதை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் இப்படி ஒரு மனநிலை வாய்க்கப் பெறுமாவென தெரியாது. ஆனால், இந்த நாவலை வாசித்து முடிக்கும் எவருக்கும், பால்யமும், முதல் காதலும், வாழ்வின் இன்றைய எதார்த்தமும், தொலைவில் செல்லும் ஒரு ரயிலின் கூவலும், தண்டவாள அதிர்வுகளும் போல மனது எழும்பி அடங்குவது நிச்சயம்!

பறப்பதெப்படி? - ஆதவா

2012-02-03T03:34:00.000-08:00

கானுயிர் நிழற்படக் கண்காட்சி, ஓவியப் புத்தகங்கள், கட்டுரைத் தொகுப்புகள், மொழி பெயர்ப்புகள், சிறுகதைத் தொகுப்புகள், குறுநாவல், நாவல் என பல தளங்களில் தன்னுடைய புத்தக வேட்கையை வெளிப்படுத்துகிறார் சேர்தளம் - திருப்பூர் இணையக் குழுமத்தைச் சேர்ந்த ஆதவா!

http://aadav.blogspot.in/2012/01/blog-post.html

பறந்து செல்லும் பறவையை
நிறுத்திக் கேட்டான்
பறப்பதெப்படி?
அமர்ந்திருக்கையில் சொல்லத்
தெரியாது கூடப்
பறந்து வா சொல்கிறேன் என்றது
கூடப் பறந்து கேட்டான்
எப்படி?
சிரித்து
உன் போலத்தான் என்றது
அட ஆமாம்
எனக் கீழே கிடந்தான்
பறவை
மேலே பறந்து சென்றது
-ஆனந்த்

பறவைகள் மிக அழகானவை, தம்முடைய பாரம்பரீய மரபுகளையும், தெளிவான வாழ்க்கை முறையையும் எந்தவொரு நவீன சூழலுக்கும் நசுக்க விடாமல் காத்து வருபவை. அதன் கூர்மையும், நுணுக்கமான செயல்முறையும் மென்மையும் நம்மிடம் இருந்ததாகக் கருதுகிறேன். நமது வாழ்க்கையை நவீன பற்சக்கரங்களுக்குள் நுழைந்து விட்டபிறகு பறவைகளிடமிருந்தோ விலங்குகளிடமிருந்தோ இருந்துவந்த குணாதிசயங்களை ஒரு சாறினைப் போல வெளியேற்றிவிட்டோம்!! உண்மையில் நாம் ஒரு விலங்குநிலையிலிருந்து வெகுதூரத்திலிருக்கிறோம் என்பதை திருப்பூர் புத்தகத் திருவிழாவில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த காணுயிர் புகைப்பட கண்காட்சியின் மூலம் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. வெறும் புகைப்பட கண்காட்சியாக அல்லாமல் வெறும் பொதுநல நோக்கு அல்லாமல் சூழலியல் சார்ந்த அக்கறையும் சமூகத்தின் முறைகேடான வளர்ச்சியைச் சுட்டியும் ஒரு பசுமை நிறைந்த உலகம் காணும் கனவுடனும் அமைக்கப்பட்டிருப்பது மனிதர்களின் நெஞ்சில் அறையும் விஷயம். Natural History Trust எனும் அமைப்பினர் நமது ஊரில் நாம் துரத்தியடிக்கப்பட்ட, தொலைத்துவிட்ட, கொலை செய்துவிட்ட பல உயிரினங்களைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு புகைப்படத்தையும் பார்க்கும்பொழுதெல்லாம், அதன் இடத்தில் வாழும் நாம் என்றென்றைக்கும் ஒரு குற்றவாளிகளே என்று நினைவுக்கு வருவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. தன்னை ஒரு மனிதன் என நினைக்கும் ஒவ்வொருவரும் காணவேண்டிய கண்காட்சி அது!!

இரண்டு நாட்கள் ஊரில் இல்லாததால் முறையாக பதிவு செய்யமுடியாமைக்கு வருந்துகிறேன். எனினும் கிடைத்த நேரத்திலெல்லாம் ஊர் சுற்றும் வாலிபனைப் போல திருவிழாவில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு ஓவியத்தில் ஈடுபாடு உண்டு. அதனால் அது குறித்த சில புத்தகங்களைத் தேடிப் பார்த்தேன். பெரும்பாலும் ஆங்கிலத்தில் மிகத் தெளிவாகவே ஓவியங்கள் குறித்த புத்தகங்கள் கிடைக்கின்றன. ஆரம்பப் பாடம் படிக்க விரும்புபவர்கள் Drawing and Illustration (by Peter Gray) மற்றும் Sketching Made Easy (by Helen Douglas Cooper) ஆகியன கிடைக்கின்றன. இரண்டுமே முன்னூற்றைம்பதிற்கும் மேல் இருப்பதால் இப்போதைக்குத் தேவையில்லை என்று நகர்ந்து தமிழில் ஏதாவது கிடைக்குமா எனத் தேடிப் பார்த்ததில் “மனித உருவங்களை வரைவது எப்படி?” எனும் புத்தகம் (Prodigy வெளியீடு விலை ரூ.40) எளிய முறையில் சின்னச் சின்ன பாடங்களுடன் துவங்குகிறது. அதைப் போன்றே பறவைகள், விலங்குகள் போன்றவற்றையும் வரைவதைத் தனித்தனி புத்தகங்கள் விளக்குகின்றன.

தியோடர் பாஸ்கரனின் சித்திரம் பேசுதடி (காலச்சுவடு – ரூ.175/-) தமிழ் சினிமாக்கள் குறித்த கட்டுரைகளின் தொகுப்பு. பழமையான சினிமாக்கள் குறித்து இலக்கியவாதிகள் என்ன பார்வை கொண்டிருந்தார்கள் என்பதைப் பற்றிய முழுமையான விமர்சன தொகுப்பைக் காணமுடிகிறது. சினிமா மீதும் அதன் வரலாறு மீதும் ஆர்வமுடையவர்கள், தங்களது ஆதர்ச எழுத்தாளர்களின் பார்வையில் எதிர்வினைகளையும், விமர்சனங்களையும் படிக்கலாம். தஸ்தாவெஸ்கியின் நாவல்கள் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப் படுகின்றன. நாவல் பரிட்சயம் உடையவர்கள் தஸ்தாவெஸ்கியைப் படிக்கவேண்டும் என்று பலராலும் சொல்லாமல் சொல்லப்படுவதைக் கேட்கமுடிகிறது. ரா.கிருஷ்ணய்யா மொழிபெயர்த்துள்ள சூதாடி (நியூ சென்சுரி புக் ஹவுஸ், ரூ.110) சிறிய நாவலே.. இன்னும் சில மொழிபெயர்ப்புகளையும் நண்பர்கள் பரிந்துரைக்கிறார்கள். ஜி.குப்புசாமி மொழிபெயர்த்த ஓரான் பாமுக்கின் என் பெயர் சிவப்பு (காலச்சுவடு, ரூ.350/-) விறுவிறுப்பான நாவல். ரா.கி ரங்கராஜன் மொழிபெயர்த்திருக்கும் ஹென்றி ஷாரியரின் பட்டாம்பூச்சி (நர்மதா ரூ.250/-) உண்மைக் கதையை மையப்படுத்தியிருக்கும் விறுவிறுப்பான நாவல். நிறைய நாவல்களின் முன்னுரையை வாசிக்கும்பொழுது “தமிழில் இதுவரை எழுதப்படாத களம்” என்ற அடைமொழியோடுதான் வாசிக்கிறேன்… ஒவ்வொரு நாவலுக்கும் இப்படி எழுதப்படாத களம் இருந்தால் எனில் இதுவரை தமிழில் உருப்படியாக எதுவும் எழுதவில்லையோ என்று சந்தேகிக்கும்படி செய்துவிடுகிறார்கள்!!!

இன்னும் நிறைய புத்தக அங்காடிகளில் ஏறி இறங்கினேன். சாகித்ய அகாடமியில் நிறைய மொழிபெயர்ப்புகள் கிடைக்கின்றன. காவல்கோட்டம் தீர்ந்துவிட்ட சூழலில் அந்த அங்காடியே பிரசவம் முடிந்த பெண்ணைப் போல காட்சியளித்தது. தமிழ்ச் செல்வனின் சிறுகதைகள் (பாரதி புத்தகாலயம், ரூ.140/-) ஜெயமோகன் குறுநாவல்கள் (கிழக்கு, ரூ.200) யுவனின் பகடையாட்டம் (கிழக்கு, ரூ.175/-) போன்றவை கவர்ந்தன. சென்ற புத்தகத் திருவிழாவின் போதே வாங்கவேண்டும் என்று நினைத்திருந்த நாஞ்சில் நாடனின் சூடிய பூ சூடற்க (தமிழினி, ரூ.100/-) மற்றும் ஏழாம் உலகம் (கிழக்கு, ரூ.150/-) போன்றவை மீண்டும் கண்களின் முன் நிழலாடியது… அந்த இடத்தில் ஒரு ஏக்கப்பெருமூச்சு அலைந்து கொண்டிருக்கும்.

கிழக்கில் விசாரித்ததில் சாருவின் எக்ஸைலை (ரூ. 250/-) நிறையபேர் வாங்கிச் செல்கிறார்கள், 300 புத்தகம் ஆர்டர் கொடுத்து அதில் 200 மட்டுமே வந்திருக்கிறது. இப்போது எவ்வளவு இருக்கிறது என்று எண்ணிப் பாருங்கள் என்றார்கள், ஆறு மட்டுமே இருந்தது. இது மூன்றாம் நாள் கணக்கு.. இன்னும் பத்து நாட்கள் இருக்கின்றன…. எனக்குத் தெரிந்து திருவிழாவில் காவல்கோட்டத்திற்கு அடுத்து சாருவின் எக்ஸைல்தான் அதிகம் ஓட்டம் பிடித்திருக்கிறது. சில பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்ததில் சாருவின் அதே வசீகர எழுத்து.

கொற்கை எனும் ஒரு நாவல் கிலோ கணக்கில் எழுதப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். அந்த புத்தகத்தைத் தூக்கி படிப்பதற்காகவே நாள்தோறும் உடற்பயிற்சி செய்யவேண்டும், ஜோ.டி.குரூஸ் எழுதிய கொற்கை காலச்சுவடு வெளியீடு (விலை ரூ.800/-) காவல் கோட்டத்தையே மிஞ்சிவிட்டது என்றால் பாருங்களேன்…

பட உதவி - http://naturalhistorytrust.org/ , முரளிகுமார் பத்மனாபன் &
http://agritech.tnau.ac.in/ta/index.html

நகரத் திருவிழா - ஆதவா

2012-01-29T08:00:00.000-08:00

எறும்பு மொய்க்காத பண்டம் போல பல இடங்களில் கூட்டமேயில்லை, ஒருவேளை நான் தாமதமாக வந்ததன் காரணமாகக் கூட இருக்கலாம். சேர்தளம் நண்பர்கள் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று தேடியவாறே இருந்தவர்களை ஊடுறுவிச் சென்று கொண்டிருக்க, சிவக்குமார் அண்ணனும் திருநாவுக்கரசும் எதிர்பட்டார்கள். இம்முறை சில புத்தக அகங்களில் நுழைந்து பார்க்க அவகாசம் கிடைத்தது!

http://aadav.blogspot.com/2012/01/3.html

அள்ளி
கைப்பள்ளத்தில் தேக்கிய நீர்
நதிக்கு அந்நியமாச்சு
இது நிச்சலனம்
ஆகாயம் அலைபுரளும் அதில்
கை நீரைக் கவிழ்த்தேன்
போகும் நதியில் எது என் நீர்?
- சுகுமாரன்.

அலுவலக வேலைப் பளு காரணமாக வெகு தாமதமாகத்தான் விழாவினுள் நுழைந்தேன். எறும்பு மொய்க்காத பண்டம் போல பல இடங்களில் கூட்டமேயில்லை, ஒருவேளை நான் தாமதமாக வந்ததன் காரணமாகக் கூட இருக்கலாம். சேர்தளம் நண்பர்கள் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று தேடியவாறே இருந்தவர்களை ஊடுறுவிச் சென்று கொண்டிருக்க, சிவக்குமார் அண்ணனும் திருநாவுக்கரசும் எதிர்பட்டார்கள். இம்முறை சில புத்தக அகங்களில் நுழைந்து பார்க்க அவகாசம் கிடைத்தது!

நகரத் திருவிழாவில் தாவணி அணிந்த பெண்களைத் தேடுவதைப் போன்றதுதான் நல்ல புத்தகங்களைத் தேடுவதும். ஒரு புத்தகம் நல்லதா, அல்லது நமக்குத் தேவையில்லாததா என்று கணிப்பதென்பது ”கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா” சர்ச்சையைப் போன்றது. பார்த்தவுடனேயும் ஒரு புத்தகத்தை வாங்கிவிட முடியுமா என்ன? ஒரு வாசகர் எப்படி புத்தகத்தைத் தேர்வு செய்கிறார்?

என்னைப் பொறுத்தவரையிலும் ஒரு புத்தகத்தின் ஈர்ப்பு அதன் அட்டைப்பட வடிவமைப்பிலும் புத்தகத் தலைப்பிலுமே இருக்கிறது. சிலசமயம் இது வெறூம் விளம்பரமென பட்டாலும் தலைப்பின் வசீகரம் அப்புத்தகத்திற்கான தர நிர்ணயக் குறியீடாக இருக்கும் என்பது எனது பொதுவான அனுமானம். இருப்பினும் வசீகர தலைப்புள்ளவைகள் அனைத்தும் நன்றாக இருக்கும் என்று பொத்தாம் பொதுவாகச் சொல்லிவிடமுடியாது. நான் தேட விரும்பியது ஒரு கவிதை புத்தகமாக இருந்தால் அதிலிருந்து இரண்டு கவிதைகள் ஒழுங்கற்ற வரிசையில் (Random Order) படித்துப் பார்த்துவிடுவேன். அவையிரண்டும் பிடித்திருந்தாலொழிய அப்புத்தகத்தை வாங்க மாட்டேன். இதுவே கட்டுரையாக இருந்தால் ஒரு பக்கம், சிறுகதைத் தொகுப்பாக இருந்தால் ஒரு கதை. ஆனால் நாவலைத் தேர்ந்தெடுப்பதுதான் பிரச்சனையாக இருக்கிறது. ஏதாவது ஒரு பக்கத்தைப் படித்துவிட்டு நமக்கு ஏற்றது என தேர்ந்தெடுத்துவிட முடியாது. அது பெரிய ஆலமரத்தின் விழுதைப் பற்றிவிட்டு ஆலமரத்தைச் சுற்றிவந்ததாக ஆகிவிடும். சிலசமயம் நமக்கு பரிட்சமயானவர்களுடைய முன்னுரை, பதிப்பகம், அல்லது பரிந்துரையின் காரணமாக கண்ணை மூடிக் கொண்டு தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

முதலில் கண்ணில் பட்ட ஒரு புத்தகம் ஜென் வழி (வி.பத்மா - மதி நிலையம் – ரூ.150) ஜென் தத்துவங்களை விளக்கிச் சொல்லமுடியாது என்பார்கள், ஜென்னைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள நாமும் ஜென் துறவியாக மாறவேண்டும். ஜென் துறவி என்றால் லெளகீக இன்பங்களைத் துறந்துவிட்டு காட்டுக்குச் செல்லுவதல்ல, நமது வாழ்க்கையில் மூடிக் கிடக்கும் வாழ்க்கை மீதான அர்த்தங்களை, உணர்வுகளை திறப்பதே ஜென்னின் வேலை. இப்படிச் சொல்லுவது கூட தவறாக இருக்கலாம். புத்தகத்தில் வாசித்த ஒரு கதை.

வாழ்க்கை சலித்துவிட்டது என்கிறார் நண்பர். ஒரேமாதிரியான வாழ்க்கை, வீடு, அலுவலகம், திரும்பவும் வீடு என அசுவாரசியமாக இருக்கிறது என்கிறார். அதற்கு ஜென் தத்துவம் அறிந்த நண்பர் “ வாழ்க்கை எப்பொழுதும் ஒரே மாதிரியாகச் செல்லுவதில்லை என்கிறது ஜென், ஒரு ஆற்றில் குளித்து முடிந்த பிறகு மறுநாள் அதே ஆற்றில் ”நேற்று குளித்த ஆறு” என்று சொல்லிவிட முடியாது, ஏனெனில் நேற்று பாய்ந்த நீர் இன்று திரும்பவும் கிடைக்காது, இன்று வேறொரு புதிய நீரைத்தான் ஆறு நமக்கு வழங்கும்… வாழ்க்கையும் அது போலத்தான் என்கிறார்.

குறுங்கதைகளாக இருந்தாலும் ஓரளவு ஜென் தத்துவங்கள் மீதான ஐயத்தைப் போக்குமென்று நினைக்கிறேன். இதைப் போலவே ஜென் தத்துவக் கதைகள் (குருஜி வாசுதேவ் – சிக்ஸ்த் சென்ஸ் - 130), சூஃபி கதைகள், கன்ஃபூசியஸ் கதைகளும் கிடைக்கின்றன. என்னைக் கேட்டால் சிறுவர்கள் அவசியம் படிக்கவேண்டிய கதைகள் இவை. அன்றாட வாழ்க்கையிலிருந்தே உருவாக்கப்பட்டிருப்பதால் வெகு எளிமையாக இருப்பதை உணர முடிகிறது.

காலச்சுவடு தனியாக புத்தக அகத்தினை அமைக்கவில்லை என்றாலும் சில புத்தகங்கள் கிடைக்கின்றன. அதில் நண்பர் மண்குதிரையின் புதிய அறையின் சித்திரம் (காலச்சுவடு – ரூ 75) கிடைக்கிறது. மண்குதிரையின் வலைப்பக்கத்தில் நிறைய கவிதைகள் வாசித்திருக்கிறேன். மொழியை எளிமையாகவும் அடர்த்தியாகவும் பயன்படுத்தும் இளம் கவிஞர்களில் ஒருவர். சில கவிதைகள் கதை சொல்லல் போலவும், அனுபவங்களைப் போலவும், நெறியுணர்த்துபவை போலவும் பல பரிமாணங்களில் இருப்பவை. அதேபோல கவிஞர் இசையின் சிவாஜி கணேசனின் முத்தங்கள்(காலச்சுவடு – ரூ.70/-) சற்றே விளாசல் கவிதை தொகுப்பு. இவரது உறுமீன்களற்ற நதி ஒரு குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டிய கவிதைத் தொகுப்பு. சிவாஜி கணேசனின் முத்தங்கள் அவரது மூன்றாவது தொகுதி என்று நினைக்கிறேன். முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தது போல இவரது கவிதையின் கூர்மை அபாயகரமானதாகவே இருக்கிறது.

மனம் மட்டும் உறுப்பாக இருந்திருந்தால்
இன்னேரம் வெட்டித் தூர
எறிந்திருப்பான் தலைவன்

எனும் வாசித்த ஒரு கவிதையின் வரிகளே மனதை என்னவோ செய்கிறது. மிகச் சாதாரண வரிகள்தான் இவை, சொல்லப்படும் விதத்தில் அதன் வீச்சு உணரமுடிகிறது.

யுவன் சந்திரசேகரின் பயணக்கதை (காலச்சுவடு – ரூ. 290/-) எனும் நாவல் மூன்று நண்பர்களின் பயணத்தைப் பற்றியது, மூன்று சேருமிடத்தில் நாவல் முடிவதாக முன்னுரை இருக்கிறது. ஒருநாவலில் மூன்று கதைகள் என்பதைவிட இம்மாதிரியான வகைகள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும், ஒரே சினிமாவில் இரண்டு கதைகள் (ஐந்து மொக்கை கதைகள் கூட சினிமா ”வானத்தில்” இருக்கும்) அதன் திரைக்கதைக்காகவே மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத் தூண்டுபவை.

மற்றபடி உயிர்மையில் நிறைய புத்தகங்கள் “பார்த்ததில்”

சுப்ரபாரதி மணியனின் ”நீர்த்துளி”, (இவரது சாயத்திரையும் மிக அருமையான புத்தகம்), கால்கள் – ஆர்.அபிலாஷ், வாமுகோமுவின் எட்ரா வண்டிய, மனுஷ்யபுத்திரனின் பசித்த பொழுது (முன்னட்டை படம் சுமார்தான்) ஆண்பால் பெண்பால் (தமிழ்மகன்) மற்றும் சுஜாதா, ஜெயமோகன், எஸ்ரா, எக்ஸட்ரா….

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் சரிதம் கிட்டத்தட்ட எல்லா புத்தக அகங்களிலும் கிடைக்கிறது. சில பக்கங்களைப் புரட்டியதில் ஹாலிவுட் பாலாவின் பிக்ஸார் ஸ்டோரி கண்ணில் படர்ந்தது, எனினும் பிக்ஸார் தாண்டி ஸ்டீவ் ஜெயித்த கதையை பிரசுரித்திருக்கிறார்கள். “பாபர் நாமா” புத்தகம் விளம்பரப்படுத்தப் பட்டிருந்தது (மதி நிலையம் என்று நினைக்கிறேன்) கேட்டதற்கு இன்னும் புத்தகம் வரவில்லையாம். நீயா நானா கோபிநாத்தின் “ப்ளீஸ் இந்த புத்தகத்தை வாங்காதீங்க” என்ற புத்தகத்தில் அப்படி என்னதான் இருக்கிறது என சில பக்கங்களைப் புரட்டியதில் அவர் சந்தித்த மனிதர்களைப் பற்றியும் பயணம் பற்றியும் எழுதியிருப்பதைப் பார்த்த பொழுது, எஸ்ரா ஜெயமோகன் போன்றோர் செல்லாத பயணங்களா, சந்திக்காத மனிதர்களா, அவர்களுடையதெல்லாம் ஏன் லட்சம் பிரதிகளைத் தொடவில்லை என்று தோணிற்று!!! பிரபலமாக இருப்பதன் வரம் போலும்!!!

வாசிப்பு அனுபவம் : பாண்டவபுரம்

2012-01-28T00:15:00.000-08:00

வாசிப்பு அனுபவம் : பாண்டவபுரம்

பதிவு : முரளிகுமார் பத்மநாபன்

http://eniyoruvithiseivom.blogspot.com

சேது என்கிற சேதுமாதவன் – மூலம் மலையாளம்

குறிஞ்சி வேலவன் – மொழி பெயர்ப்பு தமிழில்

கிழக்கு பதிப்பகம்

விலை – ரூ.75/-

***************************************************

இதுவரை 16 சிறுகதை தொகுப்புகள் மற்றும் 12 நாவல்கள் எழுதியுள்ள சேதுமாதவன் அவர்களின் நாவல் பாண்டவபுரம். இந்த நாவல் மற்றும் பேடி ஸ்வப்ணங்கள் என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்பிற்காக கேரள அரசின் சாகித்ய அகாதமி விருதினை இருமுறை பெற்றுள்ளார்.

சென்ற வருட புத்தக கண்காட்சியில் திருப்பூரில் வாங்கிய புத்தகம், எஸ்.ராவின் உபபாண்டவம் விலை பார்த்தபின் வாங்காமல் திரும்பிய என் கண்ணில்பட்டது, இந்த புத்தகம். உபபாண்டவம் இல்லாவிட்டால் ஒரு பாண்டவபுரம் என்றுதான் வாங்கினேன். மேலும் முன், பின் அட்டைவாசகங்களும் இந்தபுத்தகத்தை வாங்க ஒரு காரணம்.

“நவீன எழுத்து முயற்சியில் இது ஒரு நம்ப முடியாத சாகசம்” “இடம், காலம் என்கிற, படைப்பின் இரு அடிப்படைகளையுமே இல்லாமல் ஆக்கிவிடும் இந்நாவல், மாந்திரீக யதார்த்த எழுத்துவகையில் ஒரு பேய்ப் பாய்ச்சல் நிகழ்த்தியிருக்கிறது”

“சேதுவின் பாண்டவபுரம், சந்தேகமே இல்லாமல் எழுத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு பெரும் சாதனை, ஒரு குறிப்பிட்ட கதாப்பத்திரத்துக்கு உருவாகும் ஒரு சூழ்நிலை, ஒரே சமயத்தில் யதார்த்தமாகவும், மாந்த்ரீக யதார்த்தமாகவும் இருவேறு பரிமாணங்கள் எடுக்கும் ஆச்சர்யத்தை விளக்கவே முடியாது. எத்தனை முறை வாசித்தாலும் புதுப்புது அனுபவங்களை அளித்துக்கொண்டே இருக்கும் படைப்பு இது” “

தேவி-குஞ்ஞுகுட்டன், இவர்களது மகன் சிறுவன் ரகு, குஞ்ஞுகுட்டனின் தங்கை சியாமளா, அவள் அம்மா, பக்கத்துவீட்டு உண்ணிமேனன் .ஒரு விருந்தாளி. இவர்கள்தான் இக்கதையின் பிரதாணம், மேலும் இவர்கலோடு பாண்டவபுரம். திருமணமான ஓரிரு மாதங்களிலேயே மனைவியை விட்டுச்சென்று விடுகிறான், குஞ்ஞுகுட்டன். தனக்கு பிறந்த குழந்தையின் முகத்தைக்கூட அவன் பார்த்ததில்லை. குழந்தையுடனும் குஞ்ஞுகுட்டனின் தங்கை மற்றும் அம்மாவுடன் அவனது வீட்டில் தொடர்ந்து போரட்ட வாழ்க்கை நடத்தும் தேவி, ஊர்ப்பள்ளியில் ஆசிரியையாக பணிபுரிந்து குடும்பத்தை ஓட்டுகிறாள். சியாமளா, தன் அண்ணியைப்போல உடுத்திக்கொள்வதிலிருந்து பொட்டு வைத்துக்கொள்வதுவரை அண்ணியை விரும்புகிறாள், அவளுக்கு அண்ணியின்மீது அளவுகடந்த நம்பிக்கையும், மரியாதையும் உண்டு எனினும் ஓடிப்போன அண்ணன்மீது எந்த கோபமும் அவளுக்கு இல்லை.

தேவி தினமும் ரயில் நிலையத்திற்கு சென்று யாருடைய வருகையையோ எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறாள். ஒவ்வொரு முறையும் கடைசி பயணியின் முகம்வரை பார்த்துவிட்டு ஏமாற்றத்தோடு திரும்புகிறாள். அந்த ரயில் நிலையத்தின் மாஸ்டர் முதல் போர்ட்டர் வரை அவனைவரும் அதன் ரகசியத்தை அறிந்துகொள்ள முயல்கின்றனர், தேவியிடம் கேள்வி கேட்கின்றனர். அனைவருக்கும் மெல்லிய புன்முறுவலை பரிசளித்து கடந்துவிடுவது, தேவியின் பழக்கம்.

ஆனால் மனதிற்குள் இப்படி நினைக்கிறாள் “அவன் இந்த வண்டியிலும் இல்லை. நாளைக்குத்தானோ? நாளைக்கும் வராமல் இருபானோ? அவன் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரட்டும். மெல்ல வரட்டும். இங்கே வராமல் எங்கே போய் விடுவான்”

இப்படியான இவர்களின் வாழ்க்கையில், ஒருநாள் ஒரு விருந்தாளியாக ஒரு பயணி வருகிறான். தன்னை பாண்டவபுரத்திலிருந்து வருவதாகவும், அங்குதான் குஞ்ஞுகுட்டனுடன் பணிபுரிவதாகவும் ஊரிலும் மற்றவர்களிடமும் அறிமுகம் செய்துகொள்ளும் அவன், உண்ணிமேனன் உதவியுடன் தேவியின் வீட்டை அடைகிறான். ஆண் துணையில்லாத அந்த வீட்டிற்கு இந்த பயணியை அனுப்புவதில் அவருக்கு உடன்பாடில்லை, இருந்தாலும் நாளை அவன் கிளம்பிவிடுவான் என்கிறதால் அதற்கு அனுமதிக்கிறார்.

தேவியின் வீட்டில் தன்னை அதேமாதிரியாக அறிமுகம் செய்து கொள்கிறான். மேலும் தேவியிடம் பாண்டவபுர அனுபவங்களையும் அங்கு தனக்கும் தேவிக்குமான உறவினையும் சொல்கிறான். திருமணமாகி தேவியும் குஞ்ஞுகுட்டனும் பாண்டவபுரத்திற்கு வந்ததாகவும், அங்குள்ள பணியாளர் காலனியில் அவர்களுக்கு விருந்து கொடுக்கப்பட்டதாகவும், தேவிக்கு தான் ஒரு சிவப்பு அங்கியை பரிசளித்ததாகவும் என இன்னும் நிறைய சொல்கிறான். ஏன்?

தேவி அதனை மறுக்கிறாள், தனக்கு திருமணம் முடிந்த சில நாட்களிலேயே தன் கணவன் ஓடிவிட்டதாகவும், அதன் பின்னாட்களில் தான் இந்த ஊரைவிட்டு ஒருபோதும் வெளியே சென்றது கிடையாது என்கிறாள். மேலும் எதையோ மனதிற்குள் வைத்துக்கொண்டு இங்கே வந்திருக்கும் நீ யார்? என்கிறாள். ஏன்?

அடுத்தநாள் காலை சென்றுவிடுவேன் என்று சொன்ன அந்த பயணி மாலையாகியும் ஊர் திரும்பாததால் கோபமடையும் உண்ணிமேனனுக்கும் அவனுக்கும் பிரச்சனை வழுக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் நான் தேவியின் விருந்தாளி, அவள் சொன்னால் நாளை காலையென்ன இப்போதே இந்தகணமே இந்த ஊரைவிட்டு வெளியேறுகிறேன், மற்றபடி இது விஷ்யத்தில் நான் யாருக்கும் பயப்படப்போவது இல்லை என்கிறான். இதைக்கேட்ட சியாமளா “ அண்ணி, நீங்கள் ஏன் மெளனமாக இருக்கின்றீர்கள்? அந்த ஆள் நமது வீட்டிற்கு வந்ததிலிருந்தே நமது வீட்டின் நிம்மதி போய்விட்டது. உங்கள் மேல் எங்கள் அனைவருக்கும் நம்பிக்கை இருக்கின்றது. நீங்கள் இந்த ஊரை விட்டு ஒருபோது வெளியே சென்றது இல்லை, என்பது எங்கள் அனைவருக்கும் தெரியும் இருந்தும் இந்த மனிதனின் இறுப்பை நீங்கள் அனுமதிப்பதின் அர்த்தம்தான் என்ன?” என்கிறாள். தேவி தன்னால் அது ஒரு போதும் முடியாது, இதற்கு மேல் என்னை தொந்தரவு செய்ய வேண்டாமென்கிறாள். ஏன்?

நாட்கள், வாரங்களாகவும், மாதங்களாகவும் கரைகின்றன. அவன், குஞ்ஞுகுட்டன் வேலைக்கு சென்றபின்னர், பாண்டவபுர காலனியில் தனித்திருக்கும் தேவியிடம் தான் மகிழ்ச்சி பொங்க உரையாடிக்கொண்டிருந்ததையும், பேக்டரி காம்பவுண்டு சுவர்களை ஒட்டி ஓடும் ரயில் தண்டவாளத்தின் அருகில அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தது என பாண்டவபுரம் பற்றியும், மஞ்சள் புகை கக்கும் பேக்டரி பற்றியும், பழுப்புநிற மனிதர்களைப் பற்றியும் தேவியுடனான தனது பாண்டவபுர அனுபவங்களை பற்றியும் சதா கதை சொன்னபடி இருக்கிறான். தன் அப்பா அங்கு இருக்கிறார் என்பதால் ரகுவைத்தவிர அனைவரும் அசுவாரஸ்யமாய் கதை கேட்டபடியும், இல்லை அப்படியிருக்க முடியாது என மறுத்தபடியும் இருக்கிறார்கள். ஏன்?

ஒரு நாள், அவனுடைய அறைக்குள் புகுந்து கதவைத் தாழிடும் தேவி, “இனியும் என்னால் நடிக்க முடியாது, நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான், குஞ்ஞுகுட்டன் வேலைக்கு சென்றபின்னர், எத்தனையோ நாட்கள் நான் விரகத்தில் தவிக்கும்போது உங்கள் வீட்டின் வெளியில் நின்று என் படுக்கையறையைப் பார்த்தபடி புகைத்துக்கொண்டிருப்பீர்கள், ஏன் உங்களுக்கு உள்ளே வரும் தைரியமில்லாமல் போனது” என்கிறாள். இத்துனை நாட்களாக தான் உபயோகித்திருந்த அம்பு இப்போது தன்னை நோக்கி திரும்பியிருப்பதை உணர்கிறான். தேவி அதையே தொடர்கிறாள். அவன் இப்பொது மறுக்கிறான். ஏன்?

மேலும், தானே அவனை வசியம் செய்து பாண்டவபுரத்திலிருந்து இங்கு வர வைத்திருப்பதாகவும், அவனை பழிவாங்கவே இத்தனை நாட்கள் ரயில் நிலையத்தில் காத்திருந்ததாகவும் சொல்கிறாள். ஏன்?

அவனுக்கு தானொரு மாய வலையில் பின்னப்பட்டிருப்பது புரிகிறது. சியாமளாவால் இது எதையும் நம்ப முடியவில்லை. ஒருநாள் காலை உறக்கத்திலிருந்து கண் விழிக்கும் தேவி, அவன் அறை திறந்து கிடப்பதை பார்க்கிறாள். சியாமளாவிடம் அவனுக்கு டீ கொடுத்தாயா? என்கிறாள். சியாமளா யாருக்கு அண்ணி? என்கிறாள். இந்த அறையில் ஒரு மாதமாக ஒருவன் இருந்தானே, அவன் எங்கே? என்கிறாள் தேவி. என்ன அண்ணி துர்கனவு ஏதும் கண்டீர்களா? யாரை சொல்கிறீர்கள் என்று சியாமளா கேட்கிறாள். அவன் அறைக்கு வெளியே விட்டெறிந்த சிகரெட் துண்டுகள் ஏதும் காணவில்லை. தேவிக்கு ஒன்று புரிகிறது, அவன் இங்கிருந்து செல்லும் பொழுது தனது அடையாளத்தை அனைவரின் மனதிலிருந்து துடைத்தெடுத்துவிட்டு சென்றிருக்கிறான், என்று. ஏன்?

அன்று மாலை வீடு திரும்பி வரும் தேவியிடம், “ஏன் அண்ணி இவ்வளவு நேரம்? என்கிறாள், சியாமளா. அதற்கு தேவி அவனுக்காக ரயில் நிலையத்தில் காத்திருந்ததாக சொல்கிறாள். ஆனால் மனதிற்குள் இப்படி நினைக்கிறாள் “அவன் இந்த வண்டியிலும் இல்லை. நாளைக்குத்தானோ? நாளைக்கும் வராமல் இருபானோ? அவன் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரட்டும். மெல்ல வரட்டும். இங்கே வராமல் எங்கே போய் விடுவான்”

ஏன்?

இந்த எல்லா கேள்விகளுக்கும் ஒரு விடை, ஒரே விடை

பாண்டவபுரம்.

பாண்டவபுரம் என்கிற ஊர், ஒரு கற்பனை. அது ஒரு மாயப் புனைவுலகு. சமிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்க்கையைக் கொண்டது. அங்கு, அந்த ஊருக்கு வரும் ஒரு வெளியூர் பெண்ணால், ஒரு நிரபராதி இளைஞன் காமுகனாக சித்தரிக்கப்பட்டு, தவறான தண்டனையால் உயிரிழக்கிறான். அவனுடைய ரத்தத்திலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான மைனர்கள் பிறக்கிறார்கள். அவர்கள் அந்த ஊருக்கு வரும் ஒரு வெளியூர் பெண்களை வலைவீசி பிடிக்கின்றனர். அப்படி ஒரு மைனரால் தன் வாழ்வு திசைமாறியதாகவும், கணவனை இழந்ததாகவும் நினைக்கும் தேவியின் மனச்சிக்கல்களே இந்த பாண்டவபுரம்.

என்னுடைய வாசிப்பனுபவத்தில் ஒரு புத்தகத்தை பித்துப்பிடித்தது போல தொடர்ச்சியாக மூன்று முறை வாசித்தது இந்த புத்தகத்தைதான். இரண்டாவது முறை புரியாமலும், மூன்றாவது முறை அனுபவித்தும்.

வித்தியாசமான வாசிப்பனுவம் தேவைப்பட்டால் அவசியம் படிங்க, பாண்டவபுரம் உங்களுக்கு சொந்தமான இடம்.

வாசிப்பின் ருசி - கடலையூர் செல்வம்

2012-01-27T02:57:00.000-08:00

நாம் வாழும் வாழ்க்கையை பிழைப்பிற்காக வாழும் தொழில்வாழ்க்கை (Professional), நமக்காக வாழும் சுயவாழ்க்கை(Personal), சமூகத்திற்காக வாழும் சமூக வாழ்க்கை (Social) என்று மூன்றாகப் பிரித்துக் கொண்டோமேயானால் மூன்றையும் மேம்படுத்த உதவுவது புத்தகங்கள் மட்டுமே.

என தன் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார் - சேர்தளம் பதிவர் - கடலையூர் செல்வம் - http://kadalaiyur.blogspot.com/2012/01/1.html

புத்தகக் கண்காட்சியில் புத்தகங்கள் வாங்குவது மட்டும் மகிழ்ச்சி இல்லை. கண்காட்சிக்குப் போவது, அடுக்கியும், கலைத்தும் வைக்கப்பட்டுள்ள புத்தகங்களைப் பார்ப்பது, இத்துனை தலைப்புகளா???இத்துனை புத்தகங்களா??? என அதிசயிப்பது, புத்தகங்கள் வாங்கிச் செல்வோரைப் பார்த்து மகிழ்வது என ஒவ்வொரு விடயமும் மகிழ்வூட்டக் கூடியதே.

ஒவ்வொரு புத்தகக் கண்காட்சியும் மறக்க முடியாத நினைவுகளை என்னுள் விதைத்திருக்கிறது.ஒரு முறை பாலகுமாரனின் தீவிர வாசகனாக இருந்த போது, புத்தகக் கண்காட்சி முழுமையும் அவர் பின்னே அவர் அறியாமல் சுற்றியிருக்கிறேன். தளபதி படத்தில் ரஜினி ஸ்ரீவித்யா பின்னால் சுற்றுவாரே அதைப் போல...

பிறிதொரு முறை கி.ரா அய்யா என் சொந்த ஊர் கடலையூர் என்று சொன்னவுடன் அருகில் அமர வைத்து வாஞ்சையோடு இரண்டு நிமிடங்கள் கதைத்தார்.அவருக்கு சொந்த ஊர் கோவில்பட்டி அருகில் இடைசெவல். ஒரு விநாடியில் ஓரூர்க்காரர்கள் ஆனோம். என் வாழ்வில் உள்ள மறக்க முடியாத நினைவுகள் பட்டியலில் எப்போதும் இவையிருக்கும்.

இம்முறை முற்றிலும் புதிய அனுபவம்.

திருப்பூரில் பாரதி புத்தகாலயமும், பின்னல் புக் டிரஸ்ட்டும் இணைந்து 9 வது புத்தகக் கண்காட்சியை நடத்தி வருகிறார்கள். சுமார் 100 கடைகளில் புத்தகங்களும், “கானுயிர் காப்போம்” என்ற தலைப்பில் புகைப்படக் கண்காட்சியும், மாலை நேர சிறப்பு நிகழ்வுகளும் திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி குழுவினரின் உழைப்பையும், ஆர்வத்தையும் பறைசாற்றுகின்றன.

கண்காட்சியில் சுமார் 30 நேரடிப் பதிப்பகங்களும், சுமார் 50 புத்தக விற்பனையாளர்களும் பங்கு பெற்றிருக்கிறார்கள். உயிர்மை, கிழக்கு, விகடன், சுரா, பாரதி புத்தகாலயம் போன்ற முக்கிய பதிப்பகங்கள் பங்கேற்றுள்ளார்கள். இருந்தாலும் காலச்சுவடு, காவ்யா போன்ற பதிப்பகங்களும் பங்கேற்றால் நன்றாக இருக்கும் என்ற கருத்தையும் கேட்க முடிந்தது.

அடுத்த முறை படக்கதைக்கு என்று பிரத்யேக ஸ்டால்கள் போடவிருப்பதாக சொன்னார்கள். சுட்டி, சித்திரம், போகோ, கார்ட்டூன் நெட்வொர்க் என்று அடுத்தவர்களின் கற்ப்னையை பார்வையிடும் வேலைகளை மட்டுமே செய்து வரும் நம் குழந்தைகளை மீட்டு அவர்களை சுயமாகக் கற்பனை செய்யத்தூண்டும் திறனும், வாசிப்பின் ருசியை அவர்களுக்கு உணரச் செய்யும் திறனும் காமிக்ஸ்களுக்கு மட்டுமே உண்டு.

நாம் வாழும் வாழ்க்கையை பிழைப்பிற்காக வாழும் தொழில்வாழ்க்கை (Professional), நமக்காக வாழும் சுயவாழ்க்கை(Personal), சமூகத்திற்காக வாழும் சமூக வாழ்க்கை (Social) என்று மூன்றாகப் பிரித்துக் கொண்டோமேயானால் மூன்றையும் மேம்படுத்த உதவுவது புத்தகங்கள் மட்டுமே.

திருப்பூர் போன்ற தொழில் நெருக்கடி மிகுந்த நகரங்களிலும் புத்தகங்களைத் தேடி குடும்பம் குடும்பமாக வருகிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கும் போது மகிழ்வாக இருக்கிறது. ஆனால் விற்பனை ஆகும் பெரும்பான்மைப் புத்தகங்கள் சமையல் குறிப்பு, சுயமுன்னேற்றப் புத்தகங்கள் தான் என்று கேள்விப் படும் போது சற்று வருத்தமாகவும் உள்ளது. இதையும் தாண்டி நம் நேரத்தைப் பயனுள்ளதாக ஆக்கும் புத்தகங்கள் நிறைய உள்ளன என்ற எண்ணம் நம் அனைவருக்கும் வர வேண்டும்.

இது தவிர திருப்பூர் இணையக் குழுமமான ”சேர்தளம்” வரவேற்புக் குழுவுடன் இணைந்து அன்றாட நிகழ்வுகளை இணையத்தில் பதிவேற்றி வருகிறது. பார்வையாளர்களாக இருந்த எங்களைப் பங்கேற்பாளர்களாகவும் மாற்றியிருக்கிறது திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி.

ஒவ்வொரு நாளும் மாலையில் நண்பர்கள் கூடுவதும், கண்காட்சியை சுற்றி வருவதும்,திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி 2012 என்ற வலைப்பதிவுக்காக வாசகர்களையும், பதிப்பாளர்களையும் பேட்டி எடுப்பதுமாக இனிமையாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன நாட்கள்.

புத்தகங்கள் நல்ல நண்பர்களுக்கு ஒப்பானவை என்பது மட்டுமில்லாமல் நல்ல நண்பர்கள் புத்தகங்களுக்கு ஒப்பானவர்கள் என்பதையும் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறது திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி 2012.

புத்தகத் திருவிழா - நாள் 2 - ஆதவா

2012-01-26T20:45:00.000-08:00

புத்தகத் திருவிழாவிற்கு முதல் நாள் சென்று வந்த அனுபவங்களைப் பற்றி, சேர்தளம் பதிவர். ஆதவா எழுதியிருக்கும் பதிவு.
http://aadav.blogspot.com/2012/01/2.html

நீ இருக்கும்
திசைக்கு முகம் காட்டி
உன் சதுரமான
எதிர்பார்ப்பின் மேல்
பூக்காது
தொட்டிப் பூ
பூப்பூத்தல் அது இஷ்டம்
போய்ப்பார்த்தல் உன் இஷ்டம்
- கல்யாண்ஜி

புத்தகங்கள் கனவின் புறவெளிப்பாடு. புத்தகத் திருவிழாக்கள் கனவின் சங்கமம்…. அடுத்தவர் கனவினுள் ஊடுறுவும் அனுமதியை ஒவ்வொரு புத்தகங்களும் தருகின்றன. கனவுள்ளிருந்து மீண்டு நாமும் இன்னொரு கனவைப் படைக்கவும் ஒரு வழிகாட்டியைப் போல நிற்கின்றன. நான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு படைப்பாளியும் சொல்வது “நிறைய புத்தகங்களைப் படியுங்கள்” என்பதுதான். புத்தகம் படிக்கும் படைப்பாளிகள் தங்களுக்குள்ளான மாற்றங்களை, வேறுபாடுகளை, தரத்தினை தமது படைப்பின் வாயிலாக அறிந்து கொள்ள முடியும். புத்தகங்கள் நம்மை வெறும் கதைகளால் நிரப்புவதில்லை, அது உண்மையின் ஒரு பங்கினை லாவகமாகத் திணிக்கிறது. முடங்கிக் கிடக்கும் மனதின் ஒரு துளி நெருப்பை தூண்டி பற்ற வைக்கிறது. காலத்தின் ஒவ்வொரு துளியிலும் நம்மை இருத்தி வைக்கிறது…

இரண்டாம் நாளான நேற்று சங்கமத்தில் கலந்து கொள்ள வந்திருந்த வாசகர்களைக் காணும் போது உண்மையான திருவிழா எப்படியிருக்கும் என்று காண்பிப்பதாக இருந்தது. குடியரசு தின விடுமுறை என்பதால் ஒவ்வொரு புத்தக அரங்கினுள்ளும் நிற்க முடியாத அளவிற்கு நெருக்கமான கூட்டம் காண முடிந்தது. புத்தகத்தின் வாசனை முகர பின்னலாடை நகரம் இந்த அளவிற்கு ஆர்வம் கொள்ளுகிறதா என்று உள்ளுக்குள் பெருமிதம். நேற்று முழுவதும் மகிழ்ச்சியின் கடல் விழாவின் இண்டு இடுக்கு முழுவதும் பரவியிருந்தது. நிறைய பெற்றோர்கள் தத்தம் மனைவி பிள்ளைகளுடன் இனிதே கலந்து கொள்வதைக் காண முடிந்தது. முதிர்வின் பெருமூச்சென இருந்த களத்தை மணத்தின் களிப்பாக மாற்றிவிட்டது நேற்று!

சேர்தளம் சார்பில் நாங்கள் வரவேற்புக் குழு அமைத்திருந்தோம். வாசகர்களின் புத்தக அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்வதற்கெனவே இரவிக்குமாரும் முரளிக்குமாரும் கேமராவும் கையுமாக விழாவிற்குள் நிறையபேரைச் சந்தித்தார்கள். புத்தக அகத்தின் வாயிலில் அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் இன்றைய நாளைப் பற்றிய விசாரணைகள், வாசகர்களின் ஆர்வம், புத்தக விற்பனை குறித்தான பல கேள்விகளும் கேட்கப்பட்டன. வெளியே நாங்கள் யூடான்ஸ் நடத்தும் புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு போட்டிக்கான விளம்பர காகிதத்தை புத்தக திருவிழா களித்துத் திரும்பும் வாசகர்களுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தோம். மேலும் ஒரு வலைமனை திறப்பது எப்படி? தமிழில் தட்டச்சுவது எப்படி? ஃபேஸ்புக் போன்ற சமூக வலைத்தளங்களை பயன்படுத்துவது எப்படி போன்ற வகுப்புகளும் நடைபெற்றன. ஒரு வாசகர் மிகுந்த ஆர்வமாக கேட்டறிந்து கொண்டார்.

திருவிழாவின் இன்னொரு பக்கம் திருப்பூர் தமிழ்ச்சங்கம் வழங்கும் “இலக்கிய விருதுகள்” விழா மேடையில் நடைபெற்றது. நீதியரசர் ராமசுப்பிரமணியம் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார். புத்தகம் வாங்கித் திரும்பும் வாசகர்கள், ஆர்வலர்கள் பலருக்கும் சான்றிதழ்கள் வழங்கப்பட்டன. முதல் நாளைவிடவும் இரண்டாம்நாள் விழா நேரம் அதிகம் நீட்டிக்கப்பட்டிருக்கக் கூடும். கோவில் திருவிழாக்களின் போது எப்படி நேரம் போவதே தெரியாதோ அப்படித்தான் இருந்தது எங்களுக்குமே, அப்பொழுதுதான் வந்தது போல இருந்தது, சீக்கிரமே இரவின் இருளைத் தொட்டுவிட்டதாகத் தோணிற்று. உண்மையில் இறைவன் என்றொருவன் இருப்பானேயானால் விழாக்களின் மாலையை நீட்டச் செய்யட்டும்!!

கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் ஒரேயொரு பதிப்பகத்திற்கு மட்டுமே நுழைந்தேன். அஜயன் பாலாவின்மர்லன் பிராண்டோ – (ரூ. 250/- எதிர் வெளியீடு) புத்தகத்தை சற்று நேரம் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன். பிராண்டோவின் சுயசரிதையை மொழிபெயர்த்திருக்கிறார் அஜயன். தனது பிறப்பு முதலான வாழ்க்கை, நடிப்பு, நடித்த படங்களில் அனுபவங்களென புத்தகம் விவரிக்கிறது. தமிழ் திரையுலக நடிகர்களின் பல்வேறு சரிதைகள் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் மர்லன் பிராண்டோ போன்ற சிறப்பான உலக நடிகர்களின் சரிதை தெரிந்து கொள்வது அவசியமாகும். பெருமாள் முருகன் எழுதிய கெட்ட வார்த்தை பேசுவோம் (ரூ 100/- கலப்பை வெளியீடு) எனும் கட்டுரை கவனத்திற்கு ஈர்த்தது. எந்தவொரு வார்த்தையும் கெட்டுப்போவதில்லை என்று சொல்லும் பெருமாள் முருகன் காமம் சார்ந்த பழமொழிகளையும், பாடல்களையும் அதன் புழக்கத்தையும் பற்றி பேசுகிறார். வன் சொற்கள் என அறியப்பட்டதை மென்சொற்களால் படிக்க முடியும் பொழுது நாம் உருவாக்கிய வார்த்தைகளை அதற்கான மதிப்பை நாம் எவ்வாறான நிலையில் வைத்திருக்கிறோம் என்பதை உணரமுடிகிறது. கெட்டவார்த்தையோ அல்லது காமமோ இன்று நேற்று புழங்குவதல்ல, ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முந்தைய இரட்டைப் புலவர்கள், கம்பர் முதலான பெரும் கவிகளும் புழங்கியவை என்பதை பாடல்களுடனே விவரிக்கிறார்.

இரண்டாம் நாளான நேற்றைய கூட்டம் இனி தொடரும் அனைத்து நாட்களிலும் இருக்கவேண்டும் என்பது புத்தகம் வாசிக்கும் ஒவ்வொருவரது ஆசையாகவும் இருக்கும்!!

பிகு : நேற்று ”கொழந்த”யிடம் மொத்தமே 60 சொச்சம் ஸ்டால்கள்தான் என்று சொல்லியிருந்தேன். ஆனால் எனது எண் தவறானது. நூறுக்கும் மேற்பட்ட ஸ்டால்கள் இருந்தன.

பிபிகு : மூன்றாவது நாளான இன்று சார்லி சாப்ளினின் “The Kid” திரைப்படம் ஒளிபரப்பப் படவிருக்கிறது!

வலைப்பதிவு பற்றிய குறுவகுப்பு எடுக்கும் சேர்தளம் நண்பர் செல்வம்,

ரூபாய் 250க்கும் மேல் புத்தகம் வாங்கும் வாசகர்களுக்கு சான்றிதழ்!!
உடனுக்குடன் திருப்பூர் புத்தகத் திருவிழா தகவல்கள் பெற
http://www.facebook.com/groups/tupbf/

புத்தகத் திருவிழா - நாள் 1 - ஆதவா

2012-01-26T00:30:00.000-08:00

புத்தகத் திருவிழாவிற்கு முதல் நாள் சென்று வந்த அனுபவங்களைப் பற்றி, சேர்தளம் பதிவர். ஆதவா எழுதியிருக்கும் பதிவு.

http://aadav.blogspot.com/2012/01/1.html

முட்டை ஓட்டின் விரிசல் வழி
நீளும்
பிஞ்சு அலகுக்கு
முதல் உணவாய் கிடைக்கும்
ஒரு துளி ஆகாயம்

- யுவன்.

புத்தகங்கள் ரகசிய உலகை ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் ஒளித்து வைத்திருக்கின்றன. அவற்றை முகரும் பொழுதெல்லாம் அவிழ்ந்து பரந்து விரிகிறது ஒரு புறவெளிப்பாட்டு கனவைப் போலவே. இந்த புத்தக இரகசியம் அறிந்த எவரும் வெவ்வேறு உலகினுள் பயணிக்கவே விரும்பி புத்தக அடிமைகளாகிவிடுகிறார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரையிலும் நானொரு புத்தக அடிமை என்று சொல்லவே மாட்டேன். வீட்டிலே எண்ணிப் பார்த்தால் ஐம்பது புத்தகங்கள் கூட தேறாத சூழ்நிலையில் என்னைவிடவும் என் வீட்டு எலிகளே அதிகம் அந்த உலகினும் சஞ்சரித்திருக்கக் கூடும். புத்தக வாசிப்பவர்கள் தன் மேலே ஒரு உலகை எழுப்பி போர்த்திக் கொள்கிறார்கள் அதினின்று மீண்டு உலகின் மேற்கூட்டைக் கிழித்து மீண்டுமொரு உலகினுள் பொருத்திக் கொள்வது எவ்வளவு தீராத விளையாட்டு?

எந்த புத்தகத் திருவிழாவை விடவும் இந்த முறை திருப்பூரில் நிகழும் 9 வது புத்தகத் திருவிழா, எனக்கு மிகுந்த களிப்பையும் வனப்பையும் தருவது எனக்கே சுவாரசியமான விஷயம். இரவெல்லாம் புத்தகங்கள் கனவுகளை அடுக்கிச் சென்றன. வெளிப்படுத்த முடியாத ஆசுவாசம் பனிக்காற்றைப் போல தாக்கிற்று. எல்லாம் புத்தகம் புத்தகம் புத்தகம்…..

சென்னை புத்தகத் திருவிழா குறித்து ஒவ்வொரு நாளும் நம் வலைப்பதிவர்கள் எழுதியவற்றைப் படிக்கும் பொழுதெல்லாம் நாமும் நமது ஊரில் நிகழவிருக்கும் திருவிழாவை இம்மாதிரி ஏன் கொண்டாடாமல் இருக்கிறோம் எனும் கேள்வி எழுந்தது. ஆனால் அது ஒன்றும் அவ்வளவு சாதாரணமான விஷயமல்ல. போர்களத்தில் நின்று கத்தியைச் சுழற்றுவதுகூட எளிதாக இருக்கலாம் ஆனால் புத்தகத் திருவிழாவைப் பற்றி நாளொன்றும் எழுதுவது கடினம் என்று இக்கட்டுரையை எழுதும் பொழுதே உணர்ந்தேன். முடியும் வரையிலும் என்னுடையை அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்றே இதை எழுதுகிறேன்.

நமது சேர்தளம் நண்பர்களுடன் மாலை ஆறு மணிக்கு விழாவினுள் கூடுவதாகத் திட்டமிட்டோம். முன்னதாக ஒரு ”ரவுண்ட்” அடிப்போம் என்று புத்தக விற்பனையகங்களைப் பார்வையிட்டபடியே சென்றேன். பெரியதாகவும் அல்லாமல் சிறியதாகவும் அல்லாமல் திருப்பூருக்கு ஏற்றவாறே இருந்தது. வழக்கம்போல கூடும் பதிப்பகங்கள், தமிழ், ஆங்கில புத்தக அகங்கள், மழலையர் புத்தக மற்றும் அறிவியல் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த அங்காடிகள் ஆகியவையே நிரம்பியிருந்தன. ஆச்சரியமளிக்கத்தக்கவகையில் ”காலச்சுவடு” பதிப்பகம் அங்கே காணமுடியவில்லை. எதிர்பார்த்திருந்த “காமிக்ஸ்”களும் அங்கே இல்லை.

ஆறுமணிக்கெல்லாம் பரபரப்பாகி, திருப்பூர் மேயரும் (பாதி)மாநகரின் தலைவரும் திறப்பு விழாவிற்கு வந்திருந்தார்கள். அதற்குள் தல, முரளி, செல்வம், சிந்தன், இரவிக்குமார் மற்றும் அவர்களது நண்பர்களுடன் சந்தித்து புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். வழக்கமான சந்திப்பு விசாரணைகளுடன் தேநீரால் தொண்டையை ஈரப்படுத்திக் கொண்டு வந்திருக்கையில் சிவக்குமாரும் திருநாவுக்கரசும் வந்து சேர்ந்திருந்தார்கள். அண்ணன் சிவக்குமார் அப்பொழுதுதான் சாளுக்கிய தேசப் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு சென்று வந்த ஊர், கண்டுணர்ந்த கோவில்கள், அனுபவங்கள் ஆகியவற்றை இயல்பாக பகிர்ந்து கொண்டிருந்தார். சேர்தளம் நண்பர்கள் அனைவரும் வெளியே சின்ன இடத்தை ஆக்கிரமித்து அமர்ந்து நிறைய பேசினோம். வழக்கம்போல எழுத்துக்களில் ஆரம்பித்து எழுத்தாளர் வழி வந்து சினிமாவில் முடிந்தது. திருநாவுக்கரசும் சிவக்குமார் அண்ணனும் உள்ளே சென்று

முதல் நாளில் அவ்வளவாக புத்தகத் திருவிழாவில் தொலைந்து போகவில்லையெனினும் எப்போழ்தும் சென்றிராத ஆங்கிலப் புத்தகப் பெண்களைத் தழுவச் செல்லலாமே என்று ஸ்டால் எண் மூன்றில் உள்ளஓம் சக்தி புத்தக நிலையத்தைப் பார்வையிட்டேன். மேசை முழுவதும் குழந்தைகளுக்கான ஆங்கில புத்தகங்கள், மிக எளிதாக குழந்தைகள் புரியும்படியான, எளிமையான புத்தகங்கள், குறிப்பாக சாப்பிடுவது எப்படி? கைகழுவுவது எப்படி போன்றவற்றை படவிளக்கங்களுடன் கொடுத்திருக்கிறார்கள். ஒருவேளை சாப்பிடவே தெரியாதவர்களுக்கான புத்தகம் போலும்! மேலும் அங்கே இளைஞர்களுக்கான புத்தகங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. நல்ல தரமான போட்டோ பேப்பரில் அச்சிடப்பட்ட பல புத்தகங்கள் மலிவான விலையில் கிடைக்கின்றன. இரண்டாம் உலக யுத்தம் குறித்த ஒரு புத்தகம் The Illustrated Second World War, யுத்தத்தை அக்குவேறு ஆணிவேறாகப் பிரித்து மேய்கிறது. நேரில் அமர்ந்து யுத்தத்தை “ரசிப்பதைப்” போல காணக்கிடைக்காத புகைப்படங்களுடனும் விளக்கப்படங்களுடனும் இருப்பதைக் காணும் பொழுது ஆங்கிலம் அறியாமை அறிவுக்குள் அறைந்தது! மொத்தம் நான்கு தொகுதிகள்; தொகுதியொன்றின் விலை 350 ரூபாய், கிட்டத்தட்ட 500 பக்கங்களாவது இருக்கும். கொஞ்சம் அப்படியே மேய்ந்ததில் ஆச்சரியமாக Van Gogh and Gauguin எனும் புகைப்பட புத்தகம் கிடைத்தது. வில்லியம் வான்கா மற்றும் அவரது தற்காலிக நண்பர் பால் காகினது ஓவியங்கள் குறித்தான பார்வைகள் ஓவியங்களுடன்… வான்காவின் முக்கிய ஓவியங்களை எடுத்து அதைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். பின்பக்கத்தில் விலை ரூ. 175.00 என்றிருந்ததும் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என நினைத்தேன், ஆனால் விற்பனையாளர் அதைத் திருத்திவிட்டு 350 என்று சொன்னதால் புத்தகம் பழைய இடத்திற்கே பரிதாபத்துடன் அமர்ந்து விட்டது! இதைப் போன்றே Impressionism (ரூ.450) Claude Monet (250) மற்றும் Mastering the art of Oils Acrylic and Gouache (ரூ.450) போன்றவை அதனதன் புத்தக அளவிலும் தரத்திலும் மலிவானவையே!! விற்பனையாளரிடம் கொஞ்சம் பேசினால் இன்னும் மலிவாகக் கிடைக்கும் என்பது என் எண்ணம். Vangogh, Impress.., Mastering the art ஆகிய மூன்று புத்தகங்களையும் 500 ரூபாய்க்கு கேட்கலாம் என்றிருக்கிறேன்!

இன்னும் ஒரு புத்தக அகத்தையே முடிக்காத சூழ்நிலையில் மீதமிருக்கும் நாட்களில் அறுபதிற்கும் மேற்பட்ட அகங்களை எப்படி களித்துணர்வது?

http://aadav.blogspot.com/2012/01/1.html